staj

tıp fakültesinin yarısı. staj deyince aklına ya mühendisliklerdeki veya eğitim fakültelerindeki staj şekli gelenler, tıp fakültesindeki stajları anlamakta güçlük çekebiliyorlar.

"-dün dahiliye stajına başladık.

-nerede staj yapıyorsun?

-beşinci katta...

-nerenin beşinci katı?

-okulun beşinci katı, neresi olacak?

-okula mı gidiyorsun? peki stajı nerede yapacaksınız?

-okulda...

-nassı yani yaa?

-bayaa işte

-alallaaa, nası iş bu böyle annamadım walla. peki staj bitince?

-dahiliye stajı bitince gastro stajı var.

-o nerde?

-o da okulda, gastro servisinde, ama onun ayrı binası var.

-sonra?

-sonra intaniye stajı...

-kaç staj var sizde ya?

-çok walla, saymadım, bilmiyom

-peki bütün stajlar bitince?

-o zaman okul bitiyo

-nassı yani yaa?"

#2275568 - sirkencubin - 30.10.2011 23:47

inşaat /ihl

devlet dairesi klasiği. ikinci kısmın inşaatı tamamlanıncaya kadar, birinci kısım eskimeye başlar. çevre düzenlemesi tamamlanıncaya kadar ikinci kısım da eskimeye başlar. çevre düzenlemesi bitince birinci kısmın restorasyonu başlar. ikinci kısmın restorasyonu bitince tesisat yenilenir. sonra birinci kısım yıkılıp yeniden yapılır. sonra üçüncü kısmın inşaatına başlanır. sonra ikinci kısım yıkılır, yeniden yapılmaya başlanır, ama ödenek olmadığı için inşaat bitmez.

#2278879 - sirkencubin  - 01.11.2011   21:38

askerlik şubesi

subay-er ayrımının başladığı yerdir. şubenin kapısına yığılmış mahşeri kalabalık, nizam intizam tanımamaktadır. şube başkanı binbaşı kapıya çıkar ve sert bir iki komutla delikanlıları hizaya sokar. personel asteğmen kardeşimiz artık ter dökmemektedir. sonra şube başkanı yedek subay aday adayları ayrılsın der. kalabalıktan sıyrılıp öne geçersiniz. feyzullah isimli gıcık sivil memurla ilk muhatap olma hakkı size verilmiştir. başınız göğe erer.

mümkünse güzelce traş olup, takım elbise ve kravatla gidin. hiç bir faydası olmasa bile göze batarsınız. şube başkanı üç gündür gelip gittiğinizi görür, işlemlerinizin bitmediğini fark eder. "adam buraya ordugah kurdu be!" şeklindeki sert bir ikazıyla birden bire işlemler hızlanır.

şube askere gitmemeye çalışıyorsanız canınızın çıkarıldığı ve süründürüldüğünüz bir yerdir, ama askere gitmeye çalışıyorsanız işlerin çabucak hallolacağını sanmayın, yine de sürünürsünüz.

erlerin afra tafrasına bakar ve bir ara üniformanızı giyip mekanı ziyaret etmeyi kafaya koyarsınız, lakin üniformayı giyebilene kadar hevesiniz kaçar, boşverin zaten...

#2279357 - sirkencubin  - 02.11.2011   01:22

hücum marşı

"biz bu kötü cânı saklamak içün mü geldik bu köhne cihâna? can atar gönül şem'-i sûzân-ı gazâya. câm-ı fenâdan nûş idüb, bekây-ı devlet içün pervâz ideyün dâr-ı bekâya. at salıp, kılıç çekip düşmana, arş yiğitler, vasl-ı hüdâ'ya..."

#2274679 - sirkencubin  - 30.10.2011   15:16

tartışma

1. karşı tarafı tahkir etmeye yönelik etiketler üretilir, bunlar her fırsatta tahrik edici tonlarda tekrarlanır.

2. karşı tarafın ne söylediği kesinlikle dinlenmez, muhatabının ne kastettiğini anlamak gibi bir çaba gösterilmez, onların aslında ne demek istediği "zaten bilinmektedir" ve "bilinenden farklı bir şey demek istiyor olabilemezler".

3. sık sık muhatabın artniyetinden, asıl meramını gizlemesinden, numara yapmasından dem vurulur, bu konuyla ilgili etiketler üretilir, her fırsatta tekrarlanır.

4. muhatabın sözleri içinden, tercihan konunun anafikriyle birinci derecede ilgili olmayan cümleler seçilip cımbızlanır, çarpıtılır, olmadık yerlere çekilir.

5. peşin hükümlü genellemeler yapmaktan çekinilmez, el korkak alıştırılmaz.

6. potansiyel "tehdit ve tehlikeler" daima gündemde tutulur, suçlamalar hazırda bekletilir.

7. yandaşlarla paslaşarak oynanır, "vurun kahpeye" tavrı sergilenir, muhatabı linç etmek için bir araya gelinir.

8. demagoji yapılır, duygu sömürüsü yapılır, acındırıcı triplere girilir, laf kalabalığı ihmal edilmez, muhatabın "temel değerlere" nasıl da ters düştüğü her fırsatta tekrarlanır, fırsat olmazsa icat edilir, ses yükseltilir, tehditler sıralanır, gerekli görülürse muhatap "ilgili mercilere" havale edilir.

tanıdık geliyor mu?

#2273128 - sirkencubin  - 29.10.2011   13:38

kafanıza ilginç sandviçler atılabilen bir şey: bir dilim slogan, bir dilim teşhir (dikkat! gerici! faşik! bikbik ibibik), bir dilim slogan, bir dilim konuyla ilgisiz klişe argüman (ama iran? nazi almanyası? bik ibibibik), bir dilim slogan, bir dilim itham (zaten takıyyeci, katil! cikcik ibicicicik), bir dilim slogan...

#2273951 - sirkencubin  - 29.10.2011   23:52

anayurt

bir milletin, topluluğun ilk defa yaşadığı, köken aldığı orijinal yerleşim bölgesi, mekan bakımından menşe, neşet edilen yer. çok gezen milletler neresi olduğunu bile unutabilir, hiç göç etmeyen milletler için yurt kavramından farklı bir şeyi ifade etmez. türklerin anayurdunun neresi olduğu tartışılmakla birlikte, orta asyanın merkezi kısmında olduğu kesindir. ayrıntıya inilince maveraünnehir (seyhun ve ceyhun nehirleri arası), ötüken (altaylardan baykal gölüne uzanan saha olması muhtemel, orkun ve selenge nehirleri havzası) veya tanrı dağları ile altaylar arasında kalan saha olabilmesi mümkündür. bahaeddin ögel'e göre, arkeolojik buluntulara bakılarak sonuncusu olduğu söylenebilir. ilk türk topluluklarına/ prototürklere ait kültür özelliklerini gösteren en eski buluntular bu bölgede yoğunlaşmaktadır. daha sonra, muhtemelen hunlar zamanında, stratejik önem taşıyan ötüken bölgesine doğru yayılma gerçekleşmiş ve protomoğol kavimleri ile temas kurulmuştur.

başka bir bakış açısıyla, bütün insanlığın anayurdu cennettir, hepimiz orayı özleriz.

#2273871 - sirkencubin  - 29.10.2011   23:33

müslüman saati

gün batarken akşam ezanı okunur, büyükler köstekli saatlerini ceplerinden çıkarıp kontrol ederler, "aziz allah" derken. saat on iki olmuştur. şer'an yeni bir gün başlamakta, örfen bir gün akşamına ermektedir. acele etmek vaktidir, akşam namazının vakti kısadır. saat bir buçuk civarında yatsı okunur. yatsı kılındıktan sonra da fazla ayak sürünmez, kandiller söndürülür, uzun bir gecenin içine, derin uykulara dalınır. elektrik ışığının çiğ aydınlığı ile parçalamadığı, huzur dolu gecelerdir bunlar. lacivert geceyi aydınlatan ayın ışığı mahalle mescidinin alçak ahşap minaresine vurur, kara servilerin kara gölgelerini düşürür. etraf fısıltılı nefeslerle uyurken, derinden bir şeyler işler, uyumayan bir şeyler gece boyunca müphem bir işleyişi sürdürür. aynalardan, tik-takları ısrarlı bir taciz, hattâ tehdit halini almaya başlayan saatlerden uzak durmak vaktidir. gecenin sahipleri vardır, kimse sırlarını eşelemez. edeplice çekilir kenara. vur patlasın, çal oynasın frenk geceleri surlara dayanmamıştır daha. eh, insan dediğin kaç saat uyur ki? yatsının yatmak manasına geldiği yerde, kalkmak da gün doğmadan olur. yapılacak çok iş vardır ve işlemenin vakti gündüzdür. gönül de seherle birlikte açılır, tazelenir. frenk saatine göre yaşayanların baş ağrılarıyla karışık, yorgun uykulara yenik düştükleri, çarşafları ile sancılı bir raksa başladıkları saatlerde, müslüman saatine göre yaşayanlar ter ü tazedir. eğlencesi daha az, huzuru çok daha fazla, erken başlayıp erken biten bir günün saatidir müslüman saati.

#2273668 - sirkencubin  - 29.10.2011   22:31

hasta

hastaların ölmesini, hekimlerin zamanla kanıksadığı doğrudur, aksi takdirde balatayı sıyırmanız işten değildir çünki. yine de duruma göre, hastaya göre değişir tepkiniz. terminal dönemde yaşlı bir hasta ile bir çocuğa aynı tepkiyi göstermezsiniz, tanımadığınız hasta iletişim kurduğunuz hasta kadar etkilemez sizi... yakınların tepkisini gözlemek de etkileyebilir, pazartesi sabahı yerinde olmayan hasta* ile, etrafında insanların acı çektiğini gözlediğiniz hastanın uyandırdığı tepki aynı olmayabilir. hele hastanın acı çektiğini görmüşseniz, o daha da zordur.

* -hemşiranım 33b nerede?

- ex.

-ha.

33b yatağın numarasıdır, hastanın adı değil. bazı hastalar "ahmet amca", "ayşe teyze", "ali", "fatma" olur, bazısı da taburcu olana/ ölene kadar 33b olarak kalır.

#2273112 - sirkencubin  - 29.10.2011   13:13

tababet

tıp, tabiplik.

tabib ile tababet arasındaki ilişki rezil ile rezalet arasındaki ilişkiye benzer. sefil ile sefalet arasındaki ilişkiye de benzeyebilir. çok canı sıkılırsa kerîm ile kerâmet arasındaki ilişkiye bile benzeyebilir. bazen delil ile delalet arasındaki ilişkiye, bazen şehid ile şehadet arasındaki ilişkiye benzer. elbette metin ile metanet arasındaki ilişkiye de benzemese olmaz.

#2272699 - sirkencubin  - 29.10.2011   00:20

üstün ırk

türe göre değişir, inekler için hollanda ırkı üstündür. köpekler söz konusu olunca pitbull muhtemelen kangal'dan bile üstün olabilir. atlar içinde ahalteke tartışmasız açık ara bir numaradır. insanlar mı? insan ırkları üstünlük konusunda ihtisaslaşmıştır, her birinin üstün olduğu ayrı alanlar vardır. zenciler atletik yetenekleriyle, cermenler müteşebbis ruhlarıyla, japonlar icatçıbaşılıkla, türkler başlarını belaya sokmakla, kendi kendileriyle dalga geçmekle, bilumum olmadık şeyle temeyyüz etmiştir.

#2262766 - sirkencubin  - 22.10.2011   00:39

asteğmen

sadece yedek subaylara verilen bir rütbedir. harbiyeliler olaya teğmen olarak başlar. asteğmenlere eskiden ihtiyat zabiti deniyordu. asteğmen maaşı aşağı yukarı yeni mezun astsubay* maaşı kadardır. askerlik bitmek üzere iken teğmen olursunuz. eski dildeki karşılığı mülazım-ı sani'dir. ikinci mülazım demektir. teğmen olduğunuz zaman da iplemezler sizi, "iki delikli teğmen"dir adınız. muvazzaf subaylar yıldızdan başlayarak rütbe taktıklarından bütün rütbe işaretleri birer vida ile raptedilir apolete. siz daha önce domino taktığınız için ve iki vida ile raptedilen tek rütbe işareti olduğu için ve dominoyu çıkarıp yerine yıldızı taktığınızda dikkat edildiğinde apoletinizde kalan iki delik görülebildiği için -ki askerde olay direkt omuza zoomlamaktır, üniformalı birini gördüğünüzde, omuzda ne varsa aynen görülür bu yüzden çoğu zaman- karşınızdaki insan muvazzaf teğmen değil yedek subay teğmen olduğunuzu anlar. her kurumda olduğu gibi askerde de gidici olanın bir ağırlığı yoktur. ha klinikte asistan, ha kıt'ada asteğmen. mevkiiniz çoğu zaman başçavuşun eşşeği ile yakındır.

#2261428 - sirkencubin  - 20.10.2011   22:42

yakaza

anlayabildiğim kadarıyla hadise şöyle: ru'yet bahis mevzuu olduğunda hadise hakkında "acıba şahıs bunu uykusunda rüya olaraktan mı gördü, yoksam hagatten gördü mü, yani uyanık olduğu halde başka başka boyutlara bağlanıp direkt müşahade mi etti, ne etti" tarzında ifade olunabilecek tereddütler hasıl olduğunda, ru'yetin rüya olmadığını ifade etmek için, "uyurken görmedi, uyanıkken gördü" anlamında "yakaza halinde gördü" deniyor. yakaza hali tabiri, daha sonra ayrı bir hal gibi algılanmaya başlıyor. diğer taraftan uyanık olduğu halde başkalarının göremediği şeyleri görmek de, bir hal olmaktan hali değil. böylece aslında uyanıklık demek olan yakaza kelimesi bu halin ismi haline geliyor. uyku ile uyanıklık arası hal ile kastedilen, buradaki halden başka bir hal olsa gerek gibi geliyor, çok da iyi bilemiyorum.

#2260138 - sirkencubin  - 19.10.2011   18:49

kanun / ihl

kamu vicdanında yer etmiş bir hükmün zapta geçirilmiş hali. bu vasfı haiz olmayan kanunlar kolluk kuvvetlerinin cebri ile tatbik edilebilir, ancak uygulanabilirliği, denetlenebilirliği tartışılır bir seviyede olacaktır. mesela bir toplumdaki fertlerin %95'i toplum içinde kafa kaşımama hususunda hassasiyet gösteriyor olsun. bu durumda yazılı bir kural olmasa bile, toplum içinde kafa kaşımamak bu topluluğun kanunudur. yazılı hüküm ise kalan %5'i bu işten caydırabilmek için konur. yahut aynı toplumda parmak kıtlatma alışkanlığı %78 civarında olsun. bu durumda parmak kıtlatmayı yasaklayan bir kanun kabul edilse bile, eğer bakanından valisine, savcısından polis memuruna, yürütme ile ilgili kişilerin, yani uygulama konusunda sorumluluk taşıyanların çoğunluğu da bu işi alışkanlık haline getirmiş kişiler ise, sırf bir kanun çıkararak parmak kıtlatmayan bir toplum elde etmeniz gerçekten güç bir iştir. bu konu uyum ve uygulama gibi hususlarda akla gelmelidir. tanzimat'tan beri çeşit çeşit yasa ve anayasa yapıp durduk, ama bunların ne kadarının somut bir fayda getirdiği tartışılır.

#2256461 - sirkencubin  - 17.10.2011   00:49

sirkencubin

müntahab-i şifa'ya göre yerakan (sarılık), taun (veba) ve nikris (gut vb.) 

  tedavisinde kullanılan ilaç. yâdigâr-ı ibn-i şerif'e göre sade olanı şekerle 

  veya balla hazırlanıyor. ballı olanın hazırlanışı: iki yüz dirhem bala iki yüz 

  dirhem su ilave edilir. kaynatıp köpüğü alınır ve koyulaştırılır. yirmi beş 

  dirhem sirke azar azar karıştırarak ilave edilir. (metinde tam açıklanmıyor, 

  ama bu arada karışım kaynamaya devam ediyor zannımca.) sonra su gidip bal 

  kalıncaya kadar kaynatmaya devam edilir. (yani karışımın miktarı eklenen su 

  miktarı kadar azalınca, 200-225 dirhem miktarına inince ateşten indiriliyor.) 

  kullanılacağı zaman karışımın bir kaşığı dört kaşık su içinde ezilerek 

  kullanılıyor. sade sirkencübinden başka, bezûrî (raziyane tohumu, kereviz 

  tohumu ve anason ile hazırlanan), sefercelî (ayva ile hazırlanan), rummânî 

  (narla hazırlanan) gibi başka türleri de mevcut. 

  (kaynaklar: celâlüddin hızır, müntahab-ı şifâ 1 giriş - metin, (hazırlayan 

  zafer önler), tdk yayınları, ankara 1990; tabîb ibn-i şerîf, yâdigâr, 

  (hazırlayan ayten altıntaş vd.), yerküre yayınları, istanbul 

  2003.)(sirkencubin, 18.08.2003 12:08)#3238638 ...  X